Een wieg van DroomZoo is echt gezonder dan andere wiegen! Waarom?

In 2015 ontwierp ik het Ledifantje voor mijn zoon en ik had daarmee het voordeel dat ik het echt anders kon aanpakken. De Kribkikker is met dezelfde uitgangspunten ontworpen. Wat betekent dit voor deze wiegen? Hieronder som ik in het kort op wat de belangrijkste aandachtspunten waren met betrekking tot het ontwerpen van deze wiegen. Wil je meer weten over een onderwerp klik dan op de groene link of scroll naar beneden. 

In het kort:

  • Lokaal product en daarom geen blootstelling van de wieg aan beschermgassen tijdens containertransport.
  • Geen gebruik van verf/lak en dus volledig oplosmiddelvrij.
  • Toepassing van zeer gezond plaatmateriaal dat verlijmd is met uitermate gezonde lijm zonder gevaarlijke oplosmiddelen.
  • Geen gebruik van kunststoffen of andere petrochemische producten.
  • Een simpele kartonnen verpakking: geen lijm, geen folie.

Transport - beschermgassen

Een aanzienlijk deel van het meubilair in Nederlandse huizen komt uit lage lonen landen. Dat is weinig ecologisch, maar er is een groot bijkomend nadeel. Om de meubels tijdens transport tegen ongedierte te beschermen worden de zeecontainers volgespoten met gassen. Die gassen zijn vaak goed te ruiken bij het openen van de verpakking zodra we ons netgekochte meubel in elkaar gaan zetten. Ledifantje wordt gemaakt in Wijk bij Duurstede en tijdens de verzending met PostNL is bescherming tegen ongedierte gelukkig niet nodig!

Verf - oplosmiddelen

Een ander aspect dat een wieg ongezond maakt is dat het aanbrengen van verf langdurige uitstoot van oplosmiddelen tot gevolg heeft. De longen van volwassenen kunnen een beperkte hoeveelheid daarvan probleemloos aan. Je huis schilderen en er direct de aansluitende nacht in slapen levert hooguit wat hoofdpijn op. Voor een baby is dit een ander verhaal. De eerste maanden ligt je kleine wel tot achttien uur per dag te slapen. Hij krijgt daardoor veel meer oplosmiddelen binnen, juist in de periode dat die oplosmiddelen nog niet volledig uit de wieg zijn ontsnapt én de longen zich enorm aan het ontwikkelen zijn (die ontvouwen zich pas direct na de geboorte en zijn dus nog niets gewend). Bij een Ledifantje is er dus geen sprake van blootstelling aan oplosmiddelen.

Gezond plaatmateriaal – een technisch verhaal

Een groot deel van de tijd die ik nodig had voor de ontwikkeling van het Ledifantje ben ik bezig geweest me te verdiepen in een gezond materiaal om de wieg van te maken. Populieren is niet in eerste instantie het mooiste plaatmateriaal, maar het combineert als enige een aantal bijzondere voordelen. Omdat het een van de meest ecologische houtsoorten in West-Europa is, is het zinvol een vrij dure lijmsoort te gebruiken waarmee het direct voldoet aan de strengste milieueisen. Op dit moment is een van de strengste richtlijnen de CARB Phase 2 (California Air Resource Board). Deze schrijft voor dat de emissie van formaldehyde (een zeer kankerverwekkende stof) door de plaat (hout én lijm) onder de 0,05 ppm (parts per million; dit is 0,05 liter formaldehyde per 1 miljoen liter lucht) moet blijven. Het is wellicht lastig om een gevoel te krijgen bij deze getallen. Zonder het verhaal nog complexer te maken: een geruststellende gedachte is wellicht dat dit zó schoon is dat het raam openzetten om te luchten op vele plekken in Nederland de concentratie formaldehyde in de ruimte al aanzienlijk meer zal doen stijgen. De wieg is dus echt schoon en daarmee echt gezond!

Kunststoffen en petrochemische producten

Vanaf het begin was het mij al duidelijk dat ik geen plastic in de wieg wilde verwerken. Ik heb me dus niet hoeven verdiepen in de mogelijke schadelijkheid van het gebruik van plastics, maar termen als ‘weekmakers’ (BPA vrij) ‘dioxine’ kennen we allemaal. Om te weten welke kunststof is gebruikt in een product, hoort er een afkorting op het plastic te staan (gevaarlijk: V (=PVC), PS, Overige soorten, minder of niet gevaarlijk: PETE, HDPE, LDPE, PP,). Ondanks dat veel onderdelen van producten voor kinderen worden aangeboden als veilige producten staat er vaak niet aangegeven welke soort plastic is verwerkt. Mijn stelling: liever gewoon helemaal niet. Zeker als je bedenkt dat het ook nog eens minstens 400 jaar duurt voordat het plastic door de natuur is afgebroken. Als Hugo de Grote zijn boterhamzakje in het bos had achtergelaten dan was het nu nog niet afgebroken geweest…

De verpakking – het meest vervuilend?

Wellicht is de verpakking nog het meest vervuilend. Raar? Nee hoor. Als je kijkt hoe lang je de wieg gebruikt dan heb je het over een maand of zes. Twee kinderen? Eén jaar. Geef je hem aan je zus door? Nog veel langer. Gaat hij naar je dochter over 25 jaar, of wordt hij misschien wel diverse keren op marktplaats doorverkocht? Top! Maar dan de verpakking… die vouw ik op maandag om het Ledifantje heen. En op dinsdag avond pakken jullie hem uit en gooien hem weg. Een verpakking is dus erg milieu belastend. Hoewel ik wel kunststof omsnoeringsband gebruik denk ik wel degelijk na over de beste en minst belastende verpakking. Dus geen plastic zak eromheen, geen plakband. Karton dat van een waterafstotende laag was is voorzien. Alleen een hennep touwtje eromheen zou het nog minder belastend maken. Wie weet…